اين شعرم مثله هميشه تقديم به تنها اميده زندگيم
كه ازعشقه به او
كلمه ي عشق رادرك كردم
واز عشقه ديوانه وارم به او
عشق پاك به خدا
عشقه به معبود را درظرف ادراكم صرف كردم
عشق راه رفتن ميان ستاره هاست
مانند خوردن نسيم بر گونه هاست
عشق براندوه رفتن قصه اي آشناست
عشق يعني انتظاري بي انتها
عشق همچون سرابي بي من تهاست
عشق راه رسيدن به عرشياست
+ نوشته شده در چهارشنبه نهم آذر 1384ساعت 10:27 توسط امیر
|